Yaşam Senaryosu

Hepimiz bu sıradan yaşamda akabilmek için bir şeyler yaparız. Okuruz, evleniriz, çocuk yaparız, kariyer yaparız, para, mal, mülk yaparız... Bütün derdimiz, akan yaşamın akışıyla akıp gidebilmektir. Korkarız bu akışa dahil olamamaktan, görülmemekten, fark edilmemekten, suyun dibinde bir çakıl taşı olup kalmaktan, unutulmaktan...  Bırakmalı, yaşam akıp gitmeli, suyun dibinde çöküp kalan bir çakıl taşı olmalı bazen. Yaşam, akıp geçmeli üstümüzden gürül gürül. Bunu yapabildiğimizde fark ederiz yaşamın   sıradanlığını. Fark ederiz o zaman ne yaptığımızın değil, ne olduğumuzun bir değeri olduğunu. Ne olursak olalım değerli olduğumuzu. Kimse çakıl taşına ''sen niye taş gibi duruyorsun suyun dibinde?''diye sormaz. Sormaz çünkü o taş olduğunun bilincindedir ve tam olarak olması gereken yerdedir, ta ki su onu yerinden edip, olduğu yerden kaydırınca ya kadar... ve o zaman, suyun kaydırmasıyla  gerçekten akıştadır taş, suyun peşinden giderken değil.  Ne yaparsak yapalım bu ...

Bir yelkenli olsam, Salınsam o koydan bu koya, Taşısam yüreği sevgi dolu sıcacık insanları,  Sallasam bir o yana bir bu yana,  Sıkılınca yanaşsam bir kıyıya,  Dinlensem sessizce kimseyi rahatsız etmeden, Sonra açılsam yine,  Seyir etsem bir orsa, bir apaz,  Sonra alıp başımı gitsem uzaklara rüzgarın bile götüremeyeceği limanlara. Melisa Gülsün Özmen